Eiland hoppen, Mantarays en Surfen

geplaatst in: Blogs | 4

Dag 36 – woensdag 29 maart

We willen morgen door naar de volgende bestemming en daarom moeten we vandaag even een boot regelen. We vragen hulp bij onze homestay en al vrij snel is het geregeld… tenminste dat dachten we. Omdat we denken dat het is geregeld gaan we lekker met de fiets rondje eiland. Als we een mooi plekje hebben gevonden om te chillen komt Jasper er achter dat we niet genoeg geld hebben om te lunchen of iets te drinken en stelt hij voor om te gaan pinnen. Het pinnen kan alleen aan de andere kant van het eiland dus hij fietst weer terug. We hebben afgesproken dat niet al het geld mee terug gaat anders liggen we met 200 euro op het strand dus hij fietst eerst nog even langs de homestay. Als hij terugkomt heeft hij “slecht” nieuws. Het is helemaal niet mogelijk om morgen de boot te nemen naar waar wij heen willen vanwege een ceremonie in de haven. We dachten dat het geregeld was maar nu weer dit. Ja wat nu. We vragen nog na bij andere organisaties maar niemand vaart morgen. We vragen onze homestay of we dan nog een nachtje kunnen blijven slapen (goh wat een straf!) en dat is mogelijk. Na een hele ochtend geregel en gedoe hebben we eindelijk een beetje rust. De rest van de middag bestaat uit zwemmen, lezen, chillen een stukje fietsen naar de volgende plek en de zonsondergang bekijken.

Dag 37 – donderdag 30 maart

Een extra dag op Gili Air. Goh wat een straf. Het is prachtig weer en we hebben besloten om nog een snorkeltour te doen vandaag. We stappen op de boot en gaan de vier beste snorkelplekken af rondom de Gili Eilanden. Het is even wennen omdat we nu met een grotere groep zijn en zodra er een schildpad wordt gespot, zwemt iedereen er als een gek op af en moet je oppassen dat je geen finnen in je gezicht krijgt. De snorkelplekken zijn fantastisch. Het water is zo helder en er is zoveel te zien. We genieten volop. De lunch eten we op Gili Meno, het kleinste eiland. Ze hebben hier een sanctuary met kleine baby schildpadden. Ze vangen die hier op en zodra ze oud genoeg zijn worden ze vrijgelaten in het water (anders worden zd opgegeten door roofvogels). Ondanks dat de snorkelplekken prachtig zijn, is het koraal flink beschadigd en vooral dood. Zo ontzettende zonde hoe er met de natuur wordt omgegaan. Het heeft onder andere ook te maken met dynamitefishing, el nino en toeristen die met hun finnen het koraal aanraken + alle rotzooi die in de zee belandt. Al het afval die ik zie neem ik mee met de gedachten alle kleine beetjes helpen. Als we smiddags weer aankomen, pakken we de fiets en gaan we richting het strand om nog even te relaxen en uiteraard weer de zonsondergang te kijken!

Dag 38 – vrijdag 31 maart

We hebben de tijd want de boot vertrekt pas 12.00 uur, tenminste dat denken we. Rustig ontbijtje, spullen pakken en het vorige blog maken en foto’s uitzoeken. Half 12 moeten we inchecken maar daar horen we dat de boot pas om 13.00 uur vertrekt.. pff wat een gedoe! We gaan even langs de waterkant zitten en vermaken ons met een boekje (ik) en een muziekje (jasper). Na een uurtje begint het te druppelen (de eerste regen sinds we zijn aangekomen hier) en verhuizen naar de haven wachtruimte. Om 13.00 uur vertrekken we richting het volgende eiland. Nusa Lembognan. Er was ons verteld dat de boot rechtstreeks ging…nou niet dus. Eerst naar Lombok, terug naar Bali en dan naar een tussenwater waar we op een dock moeten overstappen naar een andere boot die ons naar de haven brengt omdat het water te laag staat voor de grote boot. En op het eiland zitten we aan de hele andere kant en moeten we nog met een jeep worden vervoerd naar de goede kant. Eindelijk zijn we om 16.30 uur in ons hotelletje aangekomen en springen we het zwembad in. We kleden ons om en lopen richting het strand om een leuk tentje te zoeken om te eten. Na een tijdje vinden we een leuk tentje met grote zitzakken en genieten we van al het lekkers.

Dag 39 – zaterdag 1 april

Vandaag doen we de laatste snorkeltrip van onze reis en het belooft een hele bijzondere te worden. Om 8.00 uur worden opgepikt en lopen we naar de boot. Er staan drie locaties op de lijst waarvan de eerste Manta Bay is. Het water is vrij rustig maar hoe meer weer de open zee op gaan, hoe wilder het het wordt. De zee is zelfs zo wild dat de boot goed op het water klapt. In Manta Bay gaat het er wild aan toe en ik twijfel of ik wel het water in moet gaan omdat zwemmen niet mijn beste kwaliteit is. Gelukkig zijn er lifejackets en is er een boei en zonder meer na te denken spring ik het water in. (Waar Jasper al in lag natuurlijk ;)) Er ontstaat wat verwarring omdat drie mensen niet mee gaan het water in. Een meisje is bang en twee zijn zo zeeziek dat ze over de reling hangen. Ik houd de reddingsboei goed vast en we zwemmen een stukje de wilde zee in. Turtle turtle roept onzs guide en ik ga met het hoofd in het water en zie ik weer het prachtige beest zwemmen. Nog geen 10 seconden later roept de guide mantaray mantaray. We zwemmen een stukje dichterbij en zien dan de gigantisch grote mantaray zwemmen. Wauw, geen woorden. Wat een beest, zo groot. Het lijkt net of hij zweeft door het water. Ik vergeet op dat moment dat we in het wilde water liggen en kan alleen maar kijken. Als ik mijn hoofd weer boven water steek, zoek ik Jasper zijn blik. Een big smile. “Ik ga even iets dichterbij zwemmen” zegt Jasper “Dan kan ik hem mooi op beeld zetten”. Ik blijf mij vasthouden aan de boei en steek mijn hoofd weer onder water. De manta zweeft in rondjes om ons heen. Na een kleine 10 minuten moeten we weer terug naar de boot, want als er mensen ziek zijn mag de boot niet te lang blijven op deze plek van de grote baas. (Dit hoorden we achteraf van de guide). Als iedereen in de boot zit, varen we door naar Chrystal Bay. We gaan aan land zodat de twee zieke even kunnen bijkomen, maar het gaat niet veel beter met ze. Ik verbaas me dat ik niet ziek ben geworden maar dat kan ook zijn omdat ik geen tijd daarvoor had omdat ik meer bezig was met hopen dat de boot niet zou zinken door de klappen of zou omkieperen door hevige deining. Het zonnetje schijnt en we zijn echt op een prachtige strandje met palmbomen en helder water. We komen even bij maar Jasper en ook anderen kunnen niet lang stilzitten en gaan zelf het water in om te snorkelen. Ik wacht nog even en geniet van het zonnetje. Als het weer tijd is om te gaan snorkelen, stappen we aan boord maar de twee voelen zich nog zo beroerd dat zij nog even op het strand achter blijven. We varen een kleine stukje en gaan snorkelen in Chrystal Bay. En dit is by far de mooiste snorkelplek die we hebben bezocht. Het water is zo helder en het koraal heeft kleur!!! Zoveel vissen, kleurrijke vissen en andere onderwater dieren. Het enige nadeel is dat het water een stuk kouder is en dat ik na een half uur (met tegenzin) eruit wil vanwege de kou. We halen de twee zieke op die zich al beter voelen en gaan naar de derde snorkelplek. Ook mooi maar niet zo mooi als de vorige. Rond 12.00 uur komen we, uitgehongerd, aan. We eten wat bij een strandtent maar merken alle twee dat we toch ook wel beetje misselijk zijn van de golven en het geluid van de zee. Dus het middag/avondprogramma bestaat vooral uit lekker relaxen bij het zwembad en lekker eten.

Dag 40 – zondag 2 april

Tijd om terug te gaan naar Bali. We worden om 10.00 uur opgepikt en naar de haven gebracht. Met een localboot (simpelweg een luxere vissersboot) worden we in een half uur naar de overkant gebracht. De boot stopt alleen niet bij een dock maar ergens aan de zijkant met een rotsenmuur. Met de backpacks op de rug en buik moeten we de boot uit zien te komen, de stenen muur op klimmen en zorgen dat je door de hevige golven niet onderuit wordt geslagen. Een uitdaging, maar het lukt. We vinden iemand die ons voor een goede prijs naar Canggu, onze laatste bestemming van de reis, wil brengen. Als we het hostel inkomen, worden we vriendelijk ontvangen en zoekt ze onze reservering op. Maar het duurt en duurt en duurt en ze kan het niet vinden. Ik laat mijn reserveringsbevestiging zien en ze kijkt weer op haar laptop. Dan komen er toevallig net twee gasten voorbij en zegt ze tegen hun dat ze slecht nieuws heeft. Ze moeten hun kamer uit, want wij hebben kennelijk die kamer. Nog meer verwarring voor ons en voor hun. Zij denken dat we net binnenkomen en perse een privateroom willen maar wij laten weten dat we al gereserveerd hebben. Het meisje laat weten dat de jongens vanmorgen kwamen vragen of ze nog konden blijven en dat ze had toegezegd omdat onze reservering niet in de computer stond. Goed heel gedoe. Wij waren eerder met reserveren dan zij dus ze moeten toch de kamer uit. We wachten totdat zij hun spullen hebben gepakt en de kamer is verschoond en schoon gemaakt. Wij krijgen daarna te horen dat we alleen een kleine tas mogen meenmen de kamer en dat de grote tas in een kluis moet.. dit om bedbugs te voorkomen. Niet geheel enthousiast over dit idee, stoppen we met tegenzin de grote tas in een kluis en lopen we de kamer in. Een basic kamer, maar opzich prima. Toch begin ik voor het eerst een beetje spijt te krijgen van de keuze. We hadden beter de laatste dagen wat luxer kunnen zitten. Maar goed het is wat het is. We vragen of we een scootertje kunnen huren en gaan op pad. Er is een plekje wat ons de hele tijd werd aangeraden en dat ligt helemaal in het puntje van Zuid Bali. Een uur en een kwartier rijden, maar te overzien. We komen aan bij de Uluwatu Tempel. Een tempel die op een kliffrand staat en in een park ligt waar de Makaken wonen. Oh god. We begrijpen dat deze apen nog brutaler zijn dan die we de vorige keer hebben gezien. Waren de vorige vooral gek op eten en waterflesjes, deze zijn ook gek op brillen en slippers. De omgeving is prachtig en de tempel op de kliffrand is een mooi gezicht. We lopen wat rond en zijn op ons hoede. Regelmatig horen we een gil en zien we weer een bewaker achter een aap aan rennen. Van ver af om te lachen maar ik hoop van harte dat ze bij mij uit de buurt blijven.. en dat doen ze ook. We gaan met de scooter nog langs een dorpje dat op een kliff is gevestigd en waar je goed kan surfen en kijken even naar de surfers maar niet lang want we moeten nog terug rijden en willen niet in het donker terug. Het lijkt ons leuk om langs de kust te rijden en dan te kijken naar een prachtige zonsondergang maar dat plan valt in duigen als we zien dat er een muur langs het strand is gebouwd die het zicht volledig beperkt. We zien ook overal plassen en voelen de verkoeling. Het heeft blijkbaar geregend! Wat een geluk hebben wij niets van meegekregen. De zonsondergang is helaas niet zo speciaal als we hadden gehoopt door de wolken maar we rijden toch richting het strand in ons eigen stadje. We eten bij een strandbar en gaan daarna tanken. We hadden eerder die dag ook al getankt. Op de teller staat dit keer 136.000 rupiah. Tenminste dat dacht ik. Jasper: “Het is 14.000” Ik: “huh er staat 136.000?” Jasper: Nee het is 14.000″ Ik: “Ja maar huh ik snap het niet”. Wat bleek? Er stond 13.600 afgerond dus 14.000. Ik verstijf omdat ik mij realiseer dat ik dezelfde fout vanmiddag ook heb gemaakt maar omdat Jasper toen bezig was met de scooter had hij niet mee opgelet. Smiddags stond er op de teller 150.000 (10 euro) maar dat bleek dus dan 15.000 (1 euro) te zijn. Overstuur omdat ik mij onwijs dom voel, stap ik op de scooter. En wat een kl**tzak dat die man mij geen geld terug heeft gegeven. “Shan het is maar 10 euro de wereld vergaat niet”. Maar ik zit nog flink te balen. Moe komen we terug in het hostel en wil ik op bed liggen als ik ineens alleen maar kleine beestjes over mijn kussen zie lopen. Oh nee he? Het zal toch niet.. Ik loop in paniek naar Jasper die bij de kluisjes zijn spullen aan het halen is en ik zeg in paniek dat we hier wegmoeten. Hij denkt dat er iemand overleden is, haha oeps ik kwam dan iets te panisch over. Hij spot ook de beestjes en googled plaatjes van bedbugs (raad het niet aan om dat te googlen trouwens!) Het komt niet overeen maar toch wil ik iemand vh hostel laten kijken. De jongen spreekt niet zo goed engels en ik laat de beestjes zien. Hij zegt iets van sorry en wil schoon beddengoed halen en ik vraag zijn het bedbugs en hij zegt ja ja. Paniek. Hij pakt schone lakens maar dat hoeft van mij dan niet meer en ik vraag nog een keer bedbugs? En hij ja ja. they like sweet i have to in my room. Huh? Godzijdank heb ik de google translate app en typ in wat ik bedoel en laat het hem lezen. Ik zie hem schrikken en hij zegt meteen noo noo no bedbugs. Hij typt terug en: Ants. Mieren. Paniek dus helemaal voor niks (in my defence ze leken echt niet op mieren ze waren miniscuul en rood). Hij verschoont alsnog het bed voor ons en Jasper haalt de lakenhoezen die we mee hebben van thuis. Ideaal een slaapzak van katoen die we al meerdere keren hebben gebruikt. Als de rust is terug gekeerd, vallen we als een blok in slaap.

Dag 41 – maandag 3 april

02.15 – Ik word wakker omdat ik naar de wc moet en loop niets vermoedend het toilet in. Ik slaak een gil als ik een kakkerlak zie maar ik heb mijn oordoppen in en had geen idee hoe hard die gil was. Jasper staat binnen 10 sec naast me en vraagt wat er is. Oeps. Een kakkerlak.

02.20 – Terug in bed. Jasper slaapt alweer en ik voel van alles kriebelen.

03.00 – Alles jeukt en kriebelt en ik weet niet of het in mijn hoofd zit of dat er daadwerkelijk allemaal mieren over mij heenlopen.

03.00 – 04.25 – Ik ga op zoek naar een mooi resort waar we dinsdag, de laatste dag voordat we teruggaan, kunnen doorbengen. Ik vind er een. Gratis entree en mogen gebruik maken van 4 verschillende zwembaden áan het strand. Kan-niet-wachten.

04.30 – Uitgeput val ik weer in slaap.

08.15 – Als ik wakker word zie ik dat Jasper al wakker is. Trots zegt hij: “Ik ben gewoon een keertje eerder wakker dan jij” maar als ik mijn nachtelijke avonturen vertel begrijpt hij waarom ik later wakker ben. We kleden ons aan en pakken de scooter om naar een plekje te gaan waar we kunnen ontbijten. Na een heerlijk ontbijtje rijden we door naar het strand. We willen surfen maar als ik de golven zie bedenk ik me. Ook Jasper twijfelt omdat het grote golven zijn maar hij besluit toch een bord te huren. Ik blijf vanaf het strandbedje kijken en zie dat Jasper het moeilijk heeft. Als hij na een tijd eruit komt, is hij moe. We eten wat, hij gaat er nog een keer in maar omdat hij het bord maar 2 uur kan huren gaat hij er toch weer op tijd uit. We relaxen nog even op het strand maar zien dan toch de donkere wolken op ons afkomen. We pakken onze spullen en gaan terug naar het hostel. Onderweg begint het al te druppen en te onweren. En net voordat we er zijn, begint het keihard te regenen. We blijven hangen bij het hostel, niet goed wetende wat we verder deze dag moeten doen. Ik lees een spannend boek en Jasper gaat douchen en rustig aankleden en als de regen iets minder is gaan we toch maar weer op pad op zoek naar avondeten. Eerst nog even naar het strand rijden maar dat heeft weinig zin want het is alleen maar aan het waaien en regenen. We hadden gehoord dat er toffe beachclub was en gaan daar heen. Groot, mooi en fancy zit het eruit. Als we druipend binnen komen lopen worden we met metaldetector en al gecontroleerd en ook onze tas. We mogen ons water niet meenemen. Eh oke dan. Als we gaan zitten en de kaart zien schrikken we ons een hoedje. Wat een malle prijzen!! Wijn is sowieso duur hier (gemiddeld 4,5 euro per glas… weinig wijn gedronken dus!) maar hier is een glas 10 euro!! En dat is dan nog maar de huiswijn. We twijfelen, nouja ik twijfel, Jasper weet het al weg hier. Maar dat is awkward zeg ik. Nou en we komen hier toch nooit meer. Oke hij heeft een punt en we staan op en lopen weg. Het waterflesje krijgen we weer terug (ik moest mijn naam erop zetten) en we gaan zitten aan de overkant bij een klein schattige tentje. We hebben daar een 1 voorgerecht, 2 hoofdgerechten en 2 toetjes en 2 drankjes voor dezelfde prijs als een hoofdgerecht in die fancy tent. Het is overheerlijk Indonesisch eten. (Sate<3)

Dag 42 – dinsdag 4 april

Ik ben vroeg wakker. Gek idee, we gaan vandaag naar huis maar hebben eigenlijk nog een hele dag. We blijven lekker liggen tot een uur of 9 en gaan dan onze spulletjes opruimen. We kunnen vandaag nog het scootertje huren en mogen onze spullen in de kluis houden en zelfs savonds nog even douchen. We ontbijten bij hetzelfde tentje als gisterochtend en gaan dan naar het resort die ik gisternacht heb gevonden. Het hotel/resort is echt prachtig. Grote zwembaden, palmbomen, relaxenbanken en alles met uizicht op zee. De hele ochtend heeft het geregend maar als we aankomen, kunnen we mooi van het doorkomende zonnetje genieten. We nemen plaatst op een relax sofa en gaan gelijk het zwembad in. We lezen wat en luisteren muziek en ik val zelfs even in slaap. Hmmm lekker zon laatste vakantiedag. Helaas gaat het smiddags regenen en verhuizen we naar de bar waar het overdekt is. Even lunchen en foto’s uitzoeken en dit blog weer voorbereiden. We hopen nog iets mee te maken van de zonsondergang, want de zon breekt nog een beetje door aan het eind vd middag maar helaas hij zakt weg in de wolken. De volgende keer dat we hem zien zal in Nederland zijn! We scooteren terug naar onze stadje vinden een leuk eettentje waar we Indonesisch kunnen eten en gaan dan terug naar het Hostel. Het is zo relaxed dat we onze spullen hier mochten laten en ook nog even van de douche gebruik mogen maken. We hebben nog wat tijd over en raken aan de praat met een Nederlands meisje die over een paar dagen naar Vietnam gaat. Nou daar konden we even mooi wat tips aangeven! Via Uber regelen we transport naar de airport en daar worden we keurig op tijd afgeleverd. En daar staan we nu dan op het vliegveld van Denpasar. De zes weken zijn, zoals verwacht, voorbij gevlogen. Wat hebben wij veel meegemaakt en gezien en vooral zo genoten. Reizen is het allerfijnste wat ik mij kan bedenken en we hebben al plannen voor volgend jaar!

Bedankt allemaal voor het lezen en tot de volgende keer:) xx

 

Foto’s:

4 Antwoorden

  1. Jullie hebben genoten van de fantastische reis en wij hebben genoten van jullie fantastische blog. Geweldig vonden wij het om jullie op deze manier te volgen. Maar we vinden het stiekem ook wel weer geweldig om jullie weer in het echt te zien hihi.
    Goede reis terug en tot morgen! Wij zijn benieuwd naar de nieuwe bestemming.

  2. Helemaal eens met reactie van Irma!

  3. Carla Schouten

    Goedenmorgen lieve reisvrienden, jullie zitten alweer in het vliegtuig naar ons kikkerlandje!
    Wat een geweldige reis weer en prachtige foto;s, heel vervelend zo”n resort op jullie laatste dagje!
    Ook ik heb weer genoten van die mooie verhalen en het enthousiasme van jullie!
    Hele goede reis en het thuisfront zal blij zijn jullie weer te zien!
    Hopenlijk tot gauw, liefs Carla.

  4. IK herhaal mijn waardering van de vorige keer.

Laat een reactie achter